Na murach warszawskich domów wciąż są obecne ślady będące świadectwem walki Polaków w czasie II Wojny Światowej. Wśród nich także malowane przez harcerzy.

Mało w tych niepozornych symbolach patosu. Takie wojenne graffiti… krwią pisane.

W trakcie tego biegu odwiedzimy kilka ostatnich, ocalałych w Warszawie symboli – świadków II Wojny Światowej.

A także jeden adres, pod którym mieszkali Anna Smoleńska i Tadeusz Zawadzki – szczególnie związani z symbolem Polski Walczącej.

Podajemy konkretny adres, tak aby ułatwić odnalezienie tym miejsc.

GALERIA

[Proponujemy oglądanie zdjęć w powiększeniu]

PLAN TRASY

Kotwice

Pierwsze Kotwice pojawiły się murach Warszawy na przełomie marca i kwietnia 1942 roku. Dwie zachowane do naszych czasów Kotwice znajdują się na ścianie budynku przy ulicy Filtrowej w Warszawie (ulica Filtrowa 57).

Pomnik Lotnika

Jan Bytnar Rudy namalował kotwicę Polski Walczącej na cokole Pomniku Lotnika za pomocą specjalnie skonstruowanego przez siebie specjalnego mazaka. W czasie wojny pomnik stał na Placu Unii Lubelskiej i tam też Rudy namalował kotwicę. Po upadku Powstania Warszawskiego Niemcy zniszczyli pomnik. Pomnik został zrekonstruowany i w 1967 postawiony w obecnym miejscu. Znajdujący się na nim znak Polski Walczącej jest metalową kopią kotwicy wykonanej przez Rudego. Warszawa, rondo u zbiegu ulic Żwirki i Wigury, Wawelskiej oraz Raszyńskiej.

Szubienica

Rysunek szubienicy ze swastyką, namalowany wiosną 1942 roku przez nieznanego harcerza (Aleja Niepodległości 130), na bocznej ścianie kamienicy od strony ulicy Ligockiej.

MIN NIE MA

Napis na murze - SPRAWDZONO MIN NIE MA - pochodzi z 1945 roku. Pozostawił go saper sprawdzający budynek (ulica Narbutta 3a).

Dom na Koszykowej

W tym domu w czasie wojny mieszkali Tadeusz Zawadzki - Zośka oraz Anna Smoleńska - Hania. Anna Smoleńska jest uznawana za współautorkę znaku Polski Walczącej. Tadeusz Zawadzki - Zośka - z racji zasług w malowaniu Kotwicy na murach okupowanej Warszawy otrzymał honorowy pseudonim - Kotwicki.