Na początku sierpnia 2015 roku staliśmy na suchym doku w stoczni SNO w Olbii. Popołudniami biegałem i zwiedzałem okolicę. I tak się natknąłem na drogowskazy prowadzące do nuragu Riu MULINU.

Marzył mi się górski trening więc nie zastanawiając się ruszyłem za strzałkami. Droga wiodła na północ w góry. Po minięciu wioski Osseddu skręciłem zgodnie ze strzałkami w lewo. Dotychczas biegłem asfaltem i szutrem – od parkingu zaczęła się ostro prowadząca w górę kamienna ścieżka.

Ścigałem się z czasem! Koniecznie chciałem stanąć na szczycie przed zachodem. Udało się! Po około kilometrze ostrego podbiegu wpadłem przez bramę w murze i stanąłem na skale przy przylegającym do niej nuragu. Akurat zachodziło słońce! Gasnące, pomarańczowe światło zalewało jeszcze dolinę i zatokę Olbii. Szybko łapałem te chwile aparatem.

Ścigałem się z czasem! Koniecznie chciałem stanąć na szczycie przed zachodem. Udało się! Po około kilometrze ostrego podbiegu wpadłem przez bramę w murze i stanąłem na skale przy przylegającym do niej nuragu. Akurat zachodziło słońce!

Górka niewielka, tylko 240 metrów, ale satysfakcja ze znalezienia ad hoc i osiągnięcia tak zacnego miejsca ogromna. Po zachodzie słońca, mając niedosyt biegania zbiegłem do parkingu i pobiegłem jeszcze na północ okrążając Osseddu.

Z centrum Olbii do ruin to około 10 km. Warto poświęcić jeden wieczór by się tam wyrwać. Polecam serdecznie.

GALERIA

[Proponujemy oglądanie zdjęć w powiększeniu]

Nurag RIU MULINU

Nuragi były to stożkowe wieże wznoszone nad kamiennymi ołtarzami. Nazwa ich pochodzi od plemienia Nuragijczyków, zamieszkujących wtedy Sardynię. Pochodzenie Nuragijczyków nie jest jasne. Pewne jest tylko, że był to lud pasterski, składający się z rodzinnych struktur klanowych. Nurag Riu Mulinu położony jest niedaleko Olbii, jednego z największych portów wyspy.

Ruiny zostały odkryte przez archeologa Doro Levi w 1936. 220 metrowy, dwufasadowy mur otacza szczyt góry, nurag i część zbocza góry z występem skalnym. Do nuragu prowadzą dwie bramy, jedna od północy, jedna od południa.

W ówczesnych czasach nurag ten miał ważną rolę strategiczną w kontroli nad równiną i całą zatoką Olbii.

Znalezione podczas wykopalisk kawałki ceramicznych waz oraz brązowa figurka kobiety niosącej na głowie dzban z wodą datowane są na późną epokę brązu (1300-1200 r.p.n.e.) Figurkę można zobaczyć w stolicy Sardynii, Cagliari w Muzeum Archeologicznym.

Tyle na temat ruin.

PLAN TRASY

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

14 − two =